τεμπελία (η) [Ουσιαστικό]

1. τεμπελιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Ας σην τεμπελία του το σ̌κυλί τακ λαλεί.