τεμόν (το) [Ουσιαστικό]

1. τιμόνι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Κερασούντας

   Παράδειγμα:
   Εύρεν έναν τσακωμένον καϊκί’ τεμόν’.

   τεμόν(ιν)