τεμενάχ (το) [Ουσιαστικό]

1. χαιρετισμός με κατέβασμα του χεριού χαμηλά και ύστερα ανέβασμα ως το μέτωπο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Εποίκε ένα τρανό τεμενάχ’.