τεμέλ (το) [Ουσιαστικό]

1. θεμέλιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   χαϊδευτικά η μαμά ονομάζει το παιδί της τεμέλι μ'

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούντας

   Παραδείγματα:
   1) Ήντα̤ν στένε τα τεμέλα̤, προσκυνούν τα κεραμίδα̤.
   2) Αγούτο ας σο τεμέλ’ν εθε εχαλάεν.

2. θεμέλιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη temel= θεμέλιο