τεενύφσα (η) [Ουσιαστικό]

1. νιόνυφη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων

   Παράδειγμα:
   Σα προτισνά τα χρόνια έτον είνας τεενύφ’σα.