τεβρέ (η) [Ουσιαστικό]

1. περίπολος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Χρήση από:
   Π. Υψηλάντη

   Παράδειγμα:
   Επίασεν ατ’ς σον δρόμον η τεβρέ και τα ίσα σον Κατήν.