βελονομύτ (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: βελονομύτ' Προφορά: βελονομύτ

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνείες:
   1) η μύτη, η άκρη της βελόνας
   2) κάθε πράγμα λεπτό και σουβλερό

   Προέλευση:
   συνθετικά από το βελόν + μυτίν

   Παράδειγμα:
   Ση παρχαρί' το γιάν έτον έναν λιθάρ’ ξυμυτόν εκεί σο βελονομύτ’ απάν έβγαινεν έστεκεν.