μαμούρτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. ανώτερος δημόσιος υπάλληλος της Τουρκίας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Έρθεν μαμούρτς για το σκότωμαν τη Κούφονος τη Γιωρίκα.