σιρμέ [Ουσιαστικό]

1. Σύρτες, σύρτης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον ερμηνεία:
   ξυλένιο δοκάρι που εστερέωνε την πόρτα από μέσα.

   Προέλευση:
   Από το τούρκικο σουρμέ.