σεφέρ (το) [Ουσιαστικό]

1. φορά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Σ’ εκείνο το σεφέρ’ Αρμελόν έτον φορτωμένος χαλία.

2. περίπλους, πλεύση, διαδρομή, εκστρατεία, φορά, ταξίδι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη sefer

   σεφέρ(ι)