σεπάπ (το) [Ουσιαστικό]

1. ψυχικό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τρανόν σεπάπ’εποίκες ντ’ εφόρτσες την ορφανήν.