σασχάλτς [Επίθετο]

1. ενεός, αποσβολωμένος. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ντ’ ανοί’ς το στόμα σ’ και τερείς άμον σ̌α̤σ̌χάλτς;