πινιτσής (ο) [Ουσιαστικό]

1. επιδέξιος καβαλλάρης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Υιέ μ' ατλή και πινιτσ̌ή τ' άλογο σ' ντο θα φτάγω;