σακατλούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. αναπηρία μεγάλη βλάβη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   απο το ρήμα σακατλαεύω = καθιστώ σακάτη.

   Παράδειγμα:
   Εσακατλάεψα το ποδάρι μ’.