σααπής (ο) [Ουσιαστικό]

1. κύριος, ιδιοκτήτης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Το κακόν ο λόγος τη σααπή αθέ εν’.

2. αφεντικό, νοικοκύρης Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης