ρυμίν (το) [Ουσιαστικό]

1. ρεύμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Νικοπόλεως.

   Παράδειγμα:
   Ο Δά̤βολον ετούρτεψεν ατον να κατηβαίν σο ρυμίν καικά.

2. αυλάκι, ρεματιά, ρυάκι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. οδός, ρυάκι, ρεματιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   Απο την αρχαία λέξη ρυμίον - ρύμη= στενός δρόμος, στενωπός