ρούζω [Ρήμα]

1. πέφτω Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   Από την αρχαία λέξη ροή- ρέω, πέφτω.

   1) Πέφτω. Είδα ερούξα σο ποτάμ’ και εγέμ’ περισ̌ιάν. Εκλίστα να πλύν’ ατα, ερούξα κι εφουρκίγα.
   2) Ρούζω απ’ οπίσ’ ατ’, κυνηγώ.
   3) Ρούζω και σ'κούμαι, συναναστρέφομαι. Με τη Τούρκ’ς πολλά ερούξεν κι εσ'κώθεν. Κορίτσ’ παιδίν πώς θα ρούεις και σκούσαι με τ’ αγούρτς.;
   4) Κεπέκκλησες και θα ρούζω μ’ αφκά τ’ ημ’σόν το θερόν.
   5) Σ’ εμέν λόγος ’κι ρούζ’ (δεν μου πέφτει λόγος).
   6) Ρούζω σα χͮέρα̤ και σα ποδάρα̤, παρακαλώ θερμώς. Τσίτης ρίχνω. Έν' βούραν άλας ερούξα σο χαλκόν απέσ’.
   7) Ρούζω και σκοτούμαι α) Ύστερα από κόπους, βάσανα β) Ζώ, περνώ.
   8) Ρούζω σο φαΐν, σην ποτήν τρώγω, πίνω λαίμαργα, αχόρταγα.
   9) Ρούζ’ με, με ανήκει από κληρονομιά. Εσύ με το σ̌κυλί μ’ ντο συγγένειαν έεις και ρούζ’νε σε τα πρόατα τ’.
   10) Ρούζ’ σην καρδία μ’.
   11) Ερούξεν έμποδος. Έγινε έγκυος, έπεσεν εγέννησε.
   12) Καταντώ, ξεπέφτω. Είχεν βίον και βρύμαν άμα ατώρα ερούξεν.
   13) Ρούζ’ η τιμή αθε, ξεπέφτει, υποτιμάται.

2. πέφτω Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. πέφτω, καταντώ, καταρρίπτω, ρίχνω, αφαιρώ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   Από την αρχαίο ρήμα ρέω