αΐπ (το) [Ουσιαστικό]

1. μειονέκτημα, εντροπή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Όλα̤ τ’ αΐπα̤ τη κοσμί’ είχεν ατα απάν’ ατ’.