άθρεπος (ο) [Ουσιαστικό]

1. άνθρωπος, ευσυνείδητος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κερασούντας, Όφεως

   Παράδειγμα:
   Για τ’ εκείνεν κακός άθρεπος αμύριχτον, αμάραντον και άπιαστον τσουντσούναν ’κ’ έν’ σόν κόσμον.