μερακλής (ο) [Επίθετο]

1. καλός με μεράκι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη μεριακλής

   Παραδείγματα:
   1) Ποίσον με έναν μερακλήν καβέν.
   2) Τα τσ̌αρούχͮια μερακλία, ράφ’ν ατα με τα πλουμία.

2. αυτός που κατέχεται από μεράκι για κάτι, άνθρωπος με γούστο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη merakli

   θηλυκό: μερακλού

3. αυτός που έχει κάποιο πόθο για κάτι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης