πεϊχοντά [Επίρρημα]

1. άδικα, μάταια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη peihonte .

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Μ’ εβγάλ’τς την ψ̌ην εμουν πεϊχοντά.