μερά (τα) [Ουσιαστικό]

1. μέρος χωρισμένο σε μερίδες Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Σα μερά̤δας ερούξε μας μερτικόν.