μελεθρείον (το) [Ουσιαστικό]

1. ερμάριο το επί του μύλου κρεμασμένο δοχείο απ’ όπου κατέρχεται το σιτάρι για άλεσμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το μωλωθρείον, από το μύλινθρον ή μυλωθρός

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Ενήβαλεν σακκία σο μελεθρείον.

2. το δοχείο που είναι κρεμασμένο στο μύλο απ' όπου κατεβαίνει το για άλεσμα σιτάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση από την αρχαία ελληνική

   λέξη μυλωθρεῖον . Ετοιμολογικά συγγενής είναι η λέξη μυλωθρός = μυλωνάς