μεκιάν (το) [Ουσιαστικό]

1. τόπος, κατοικία, οικοσκευή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Αργυρούπολης

   Παράδειγμα:
   Ενούνιζαν πού να φέρ’νε το μεκιάν ατουν.