γιαβάντς (ο) [Επίθετο]

1. άπαχος, κουτός, ανόητος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παραδείγματα:
   1) Λειφτός ασ’ αχούλ'. (κουτός)
   2) Μίαν είνας καρή έντρισεν κι επέρεν είναν γιαβάν'.
   3) Η μάρ’σα η Μαρία εθαρρεί κάτιναν έχͮ ' κι ο γιος ατ’ς γιαβάντς έν.