πίνατλης (ο) [Ουσιαστικό]

1. καβαλλάρης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Είνας πίνατλης εστάθεν έμπρα̤ μουν.