μεϊντάν (το) [Ουσιαστικό]

1. πλατεία, διάστημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Κάθαν Παρασκευήν απάν’ σο μεϊτάν’ έπαιζεν η μουσική.
   2) Εξέγκεν (το χάταλον) σο μεϊτάν. (το ανάστησε, το μεγάλωσε)
   3) Πολλά μεϊτάν’ ’κ’ έχͮ. (απόσταση χρονική ή τοπική)
   4) Εβγαίν’ σο μεϊτάν. (φανερούται)
   5) Ο Θεός ετσ̌ούξε σε κι ατώρα όλα̤ εξέβαν σό μεϊτάν.

   Προέλευση:
   τουρκική

2. πλατεία,αλάνα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη meydan