πέγτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. Μπέης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ο πέγ’τς είχεν ατον άμον αδελφόν.