κασαβέτ (το) [Ουσιαστικό]

1. άγουρο, λύπη στεναχώρια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Φτιάει κασαβέτ’ ούτσ’ εποίτσε αρνικό.

2. λύπη, στενοχώρια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   κασαβέτ(ι)