βρούλα (η) [Ουσιαστικό]

1. σβούρα, φλόγα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Επαίραν βρούλαν τα ξύλα. (φλόγα, Ιδίωμα: Τραπεζούντας)
   2) Βρούλαν πιάν’ σο κιφάλ’ν ατ’. (έχει μεγάλη λύπη, πόνο, θυμό)

   Προέλευση:
   αγνώστου ετύμου

   Ιδίωμα:
   Οινόης

2. φλόγα, φωτιά Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης