νέγαμος (ο) [Ουσιαστικό]

1. γαμπρός η νιόνυμφη μετά το αποκαμάρωμαν Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα: Κοτυώρων, Αργυρούπολης

   Παράδειγμα:
   Σην νεγάμ’σσαν τραμ και τρουμ και ση νεγάμ’ χαπάρ’ ’κ’ έχ’νε.

   Θηλυκό:
   νεγάμ'σσα

2. νεόνυμφος, νιόπαντρος Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Επίθετο τριγενή - δικατάληκτο:
   ο νέγαμος η νεράμσα, τό νέγαμον

3. νεόνυμφος Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
4. νεόγαμος, νιόπαντρος Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   1. Προέλευση:
   από το αττικό νεάζω, Νε(ο)γαμος όπου το ο συγκόπτεται.

   2. Σχόλια:
   επίθετο τριγενή - τρικατάληκτο:
   ο νέγαμος, η νεγάμσα, το νέγαμον

   3. Αναφορά:
   Ο δ΄ ετύγχανε νεόγαμος ών και υπερφιλών την γυναίκα... (Ξενοφώντος Κύρου Παιδεία 1. 3. 36)