πρωτομάστορας (ο) [Επίθετο]

1. αρχιτεχνίτης, επιδέξιος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγματα:
   1) Αούτε η μαθέτρα̤ μου πρωτομαστόρ’τσα ’ξήβεν.
   2) Ντο δί’ς με πρωτομάστορα, και στένω το γεφύρι σ’.

   Θηλυκό: πρωτομαστόρ’τσα (η)

2. ο πρώτος μάστορας της συντεχνίας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης