πρωτάκουστον (το) [Επίθετο]

1. πρωτάκουστος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση απο:
   Γ. Τορνικίδη

   Παράδειγμα:
   Όποιος λέει έναν ψέμαν πρωτάκουστον, θα παίρ’ παξ̌ίσ̌ έναν χρυσόν τόπ’.