πρόσον (το) [Ουσιαστικό]

1. πρόσωπον Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Νικοπόλεως.

   Παράδειγμα:
   Τα φρύδα̤ τ’ γαϊτάνια, το πρόσον σφραγίδα.