γιόκας (ο) [Ουσιαστικό]

1. γιός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό υιός

   Παράδειγμα:
   Ντ’ έπαθες νέ γιόκα μ’ κ’ εμαυρομελανίασες.