κανληκατήρτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. εγκληματίας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Οι Τσικανοΐτ οι τικταπάν όλ’ κανληκατήρ έσαν.