κάρτς (ο) [Επίθετο]

1. παραδεβασμένος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη γάρτς

   Παράδειγμα:
   Μη γλουπίεις (εκλεπίζεις) τον πρόσωπο σ’ και γίνεται κάρτικον.