λαχουσή (η) [Ουσιαστικό]

1. 1) ψίθυρος (Ιδίωμα: Σαντάς) 2) ομίλια, φωνές (Ιδίωμα: Χαλδίας) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Πολλά ’κι επέρασεν, ση Γιαννικάντων κιαν τρανά λαχουσ̌ίας.

2. ψίθυρος, τσιμουδιά σιγανή ομιλία Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   Το βράδον θα έρχουν κάτ εριφάντ να καλατσεύνε εσείν λαχουσ̌ήν ωρία εβγάλετεν.