όροξη (η) [Ουσιαστικό]

1. όρεξη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό ὄρεξις

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παραδείγματα:
   1) Επουλάσ̌εψανε να τρώνε τα πίτες με την όροξη.
   2) Όροξην ’κ’ έχομε να χάνουμε τα πράγματα μουνα.