αγκάλη (η) [Ουσιαστικό]

1. αγκαλιά όσα πράγματα μπορεί κανείς να πάρει στην αγκαλιά του Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Υποκοριστικό:
   αγκαλόπον και εγκαλόπον.

   Παραδείγματα:
   1) Έπαρ’ και δέβα κρέμ’σον με σ’ εγάπης τ’ εγκαλόπον.