λάσιν (το) [Επίθετο, Ουσιαστικό]

1. δασύτριχος, μαλλιαρός, πυκνόφυλλος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Προέλευση:
   από το λάσιος

   Παράδειγμα:
   Κι απάν’ σο λάσ̌ιν το κλαδίν, απάν’ καντήλ’ κρεμάνε.

2. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνεία:
   το δασύμαλλο, πυκνόφυλλο (για δέντρα)