κουταλίτσος (ο) [Ουσιαστικό]

1. κουτάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Άμον κουταλίτσος σ' όλα̤ ταράεται.
   2) Κουτάλ' του παιχνιδιού. (εκείνος δηλαδή που περίσσευε κατά το χωρισμό των παικτών σε ομάδες και του έδιναν το δικαίωμα να παίζει και με τις δύο ομάδες, Ιδίωμα: Άδισσας)