βολόν (το) [Ουσιαστικό]

1. βελόνι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από παλαιό ουσιαστικό βελόνιον, υποκοριστικό του αρχαίου ουσιαστικού βελόνη

   Παράδειγμα:
   Με τα ψιλά τα βολόνια θ' αραεύ' με.