κρούω [Ρήμα]

1. χτυπώ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Κρούω το θόγαλαν.
   2) Κρούω και παίρω.
   3) Κρούει σον νού μ’ ή σην ονού μ’. (ενθυμούμαι)
   4) Σκούται αν’ και κρούει κά’. (θυμώνει)
   5) Κρούω τη γεράν. (σχίζω με το νυστέρι)
   6) Κρούω και παίρω. (μαλώνω)
   7) Κρούω κιφάλ’.
   8) Κρού’ ατο σο ρακίν.
   9) Που κρούει ο λόγος.
   10) Κρούω κά’. (γκρεμίζω)
   11) Κρούω ωτίν. (προσέχω)
   12) Κρούω το λιθάρ’ σο κιφάλι μ’.
   13) Απάν κρούω. (το πετυχαίνω)
   14) Κρούω απάν’ την πόρταν. (κλείνω)
   15) Κρούω κότς. (φεύγω)
   16) Έπαρ’ τον έναν ντος σον άλλον απάν’. (είναι ανάξιοι)
   17) Άν θα κρούομε κι άν ’κ’ έν’ ογώ θα πάγω λύνω μέσα.
   18) Κρούει το μελεσσίδ’. (κεντρίζει)
   19) Κρούω και παίρω. (ενασχολούμαι, περνώ τον καιρό μου)
   20) Κρούς παίρ’τς χάν’τζ την ψ̌ή σ’ .(αγωνίζεσαι αλλά του κάκου, Ιδίωμα: Σταυρί)

   Προέλευση:
   απο αρχαίο ρήμα κρούω = πλήττω

2. χτυπώ Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. κτυπώ, κακοποιώ Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   από το αττικό κρούω

   Παρατατικός: εκρούνα
   Μέλλοντας: θα κρούω
   Αόριστος: εντώκα, ανώμαλα σχηματισμένος από το ενδίδω- ενέδωκα
   Προστακτική: ντος!

   Παραδείγματα:
   1) Μην κρού’ς δυνατά την πόρταν.
   2) Καθ’ κα καλά γιατί θα κρούω σε.

   Αναφορά:
   Ρυτήρι κρούων γλουτόν... (Σοφοκλέους Αποσπάσματα 501)