καφά (η) [Ουσιαστικό]

1. κεφάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Ένας γιατρός εγόρασεν ένα αθρωπίτικον καφά.