κατώϊ (το) [Ουσιαστικό]

1. στάβλος, αποθήκη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   το κάτω μέρος του σπιτιού

   Ιδίωμα:
   Όφεως, Σουρμένων

   Παράδειγμα:
   Πόσα κοφίνια φύλλα στο κατώι να γουβίζω.