κουτούκι (το) [Ουσιαστικό]

1. κούτσουρο χοντρό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κιουτούκ

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Παίρει έναν κουτούκι μακρύ, μακρύ.