κοντυλίδ (το) [Ουσιαστικό]

1. κούτσουρο χοντρό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κιουτούκ

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

2. κυλινδρικό τεμάχιο ξύλου Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. κομμάτι κυλινδρικό από κορμό ίσιου και υψηλού δέντρου (πεύκου ή έλατου) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης
4. ροζιάρικο ξύλο Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   από το αττικόν κονδυλόομαι- κονδυλούμαι- εξογκούμαι.

   Σχόλια:
   Γενική πτώση: τοι κοντυλιδί’ (ου)
   Αιτιατική πτώση: κοντυλίδ’
   Παράγωγο ουσιαστικό: ο κόνδυλος, κονδυλοφόρος