κουτίν (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) κουτί δοχείο 2) πήλινο σκεύος, αλλά από καλή λάσπη και καλά ψημένο, για να χρησιμεύει ως μαγειρικό σκεύος στη θέση του χαλκοτσούκ’ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Εκούρεψαν τα κουτία. (τα ταίριασαν, έχουν συμφωνήσει γι\' αυτό που λένε \"τα βρήκαν\", Ιδίωμα: Αργυρούπολησ)

2. κούτα, κουτί, κιβώτιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης
3. στάμνα Πηγή: Ανέκδοτη Προσωπική Συλλογή Δημητριάδη Μάριου