θύμπιρον (το) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   ποικιλία θυμαριού με άνθη υπόλευκα ή μελανί

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό θύμβρον, νεοελληνικά θρούμπα

2. θυμάρι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. είδος θυμαριού, βοτάνου της οικογένειας των χειλανθών Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   από το αρχαίο θύμβρα και θυμβραία (η)- Θεοφράστου « Περί Φυτών ιστορίας»

   Πτώσεις:
   ονομαστική το θύμπιρον
   γενική τοι θυμπιρί'
   αιτιατική το θύμπιρον